ทะเล๊~~~~

หลังจากหายไปสิบปี กับอีกร้อยแปดขั่วโมงหลังปีใหม่ก็มาดูบลอค...

โอ้ คนอัพเรื่องแท็ก เยอะจัง มันคืออารายเนี่ย

เหลือบไปเห็นบลอคของเว็บมาสเตอร์ อ่านๆไป....อ่อ ยังงี้นี่เอง

หลังจากนั้นไม่กี่วัน เอ๊ะ ไม่ใช่นี่หว่า =.=" (หลังจากเข้ามาดูอีกหลายรอบหลายบลอคและให้เพื่อนอธิบายซ้ำอีก 55)

ตอนแรก kitt ที่อธิบายแท็กให้ทางเอ็ม แท๊กต่อมาทางเอ็มนี่ล่ะ

.

เมื่อวันที่ 9/01/50ที่ผ่านมา

ก็เข้าเนต....โอ้ เพื่อนชั้นที่ไม่อัพมานาน เข้าไปดูซะหน่อย

vivishi .....แท็กมาอีกที

เอามารวบทีดียวเรยละกานน้า หุหุ

*************

ก็ขอบคุณหลายที่คิดถึงกันถึงแม้ว่าเราจะไม่มีความลับอะไรที่น่าสนใจเลยก็ตาม 55

************

ความลับอัน(มั๊ง) อันแสนธรรมดา

1. Zestzero ชื่อของข้าเจ้า

ที่มาไม่มีอะไรมาก ก็แค่สมัยก่อนตั้งกลุ่มให้เพื่อน มี 1,2,3,4,5 แล้วทีนี้ตัวเองก็ไม่มีหมายเลขแล้ว สมัยนั้นมิสเตอร์ซีโร่ ครอคโคไดล์ ของวีนพีซกะลังดัง เลยกลายเป็นไอซีโร่ จากนั้น 2-3ปี (เพิ่ง) รู้สึกตัว ว่าชื่อซีโร่มีคนใช้เยอะมากๆ มากถึงมวากๆ 55 ก็เลยไปเปิดดิกฯเอา (แหม่ แอบสิ้นคิด) เปิดไปที่อักษรตัว Z เปิดไปเปิดมาก็ อ๊ะ Zest ฟังดูดี เลยเอามาเติมเป็นพรีฟิกซะ หุหุ
(หมายเหตุ : ZEST (n.)= ความสนุกสนาน ร่าเริง)
ปล.ชื่อซีโร่เป็นเหตุให้ชอบตัวอักษร Z ที่สุดในบรรดาอักษรภาษาอังกฤษตั้งแค่นั้นเป็นต้นมา (โอ้ววว)

-------------------------------------------------------------------

2.เลิฟสัตว์

สมัยเด็กชอบสัตว์เกือบทุกชนิด ไม่มีตัวที่เกลียด (แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าชอบน้องแมลงสาบนะ) ไม่เกลียดก็เฉยๆแหละ แต่ถ้าพวกสัตว์ขนฟูหรือนกงี้จะชอบมั่ก ตอนเด็กๆเลยนั่งดูสารคดีชีวิตสัตว์ได้โดยไม่เบื่อ แต่ตอนนี้เรามีอะไรในชีวิตมากขึ้น(เช่นการ์ตูน) มาดึงความสนใจไป เจ้าพวกสารคดีชีวิตสัตว์เลยเป็นอันรู้สึกเฉยๆไป (แต่ก็ยังดูอยู่บ้างน่ะนะ)
สังเกกตชัดเลยจากวาดรูป จะเชื่อมั๊ยเนี่ยว่าวาดสัตว์มาก่อนคน (ยังกะวิวัฒนาการมาเป็นคนได้ 555) ยิ่งตอนเด็กยิ่งวาดแต่สัตว์ นก หมา แมว ม้า บลาๆๆ อันไหนวาดเสร็จภาพใหญ่ๆก็จะเอาไปอวดแม่ ฮี่ๆ (คิดดูแล้วกันว่าวาดภาพไปอวดแม่มันอายุเท่าไหร่ 555)

--------------------------------------------------------------------

3.ขี้ลืม

แย่แล้ว ลืมง่ายมาก ก็เป็นคนที่ลืมง่ายจริงๆ บ้างครั้งลืม....นั่นสิ ก็ลืมไปแล้วว่าเคยลืมอะไร 555(ดูมันสิ)

เรื่องที่ลืมนะ หลักๆเลยคือเรื่องเรียน ...

เรื่องลืมวิกฤตอันดับสอง คือ หน้าคน....

ถ้าเจอกันไม่กี่ครั้ง ครั้งละแวบๆละก็ เราจะจำได้แค่ว่าเพศอะไร 55 วิกฤตดี
ส่วนหน้าตาในความจำจะเป็นเหมือน Blank ช่องว่างให้เอาหน้าไปใส่เวลาไปถ่ายรูปตาม cutout นั่นล่ะ 55
แล้วลองสังเกตดูตั้งแต่เข้ามหาลัยมา หน้าผู้หญิงจำง่ายกว่าหน้าผู้ชาย....
สงสัยอยู่โรงเรียนสตรีมา 12 ปี ส่งผลให้จำผู้หญิงง่ายขึ้นนิดนึง(มั๊ง) 55 เกี่ยวมั๊ยเนี่ยยยย
ที่ยิ่งไปกว่านั้น สมมติว่าจำหน้าเพื่อนได้แล้ว เกิดเจอคนหน้าคล้ายๆกัน ก็มักจะจำสลับกัน(ทั้งที่จำเพื่อนคนแรกได้แล้วนะ) แล้วสุดท้ายก็มักสับสนกันเอง ส่วนเพื่อนที่ตอนแรกๆจำได้ แล้วเกิดมันหายไปนานๆ เราก็จะเริ่มดำเนินการ(โดยไม่ตั้งใจ) เอาหน้าคนที่คล้ายๆกันมาใส่แทน 555 จำยังง๊าย ก็ไม่ง่ายเหมือนอ่านกาตูนซะที แถมหนังสือเรียนยังไม่น่าอ่านอีกต่างหาก เฮ้อ~~
คิดๆดู สงสัยพยายามจะจำอะไรมันจะไม่จำ แต่ถ้าไม่ตั้งใจจำอะไร มันดันจำอันนั้นได้
พวกเรื่องสมัยเรียนตั้งอนุบาลยังมีจำได้เป็นตอนๆ ฉากๆ
ส่วนเรื่องเรียนเรอะ .....
ตอนอ่านหนังสือสอบ....เฮ้ยเราเคยเรียนเรื่องนี้ด้วยเรอะ!!!
ตอนในห้องสอบ.....เฮ้ย เรื่องนี้ตรูเคยอ่าน!!! แต่อ่านว่าไรฟะ ...มันอยู่หน้าซ้าย บรรทัดที่สองของสมุดนี่หว่า(ทีสถานที่จดละจำได้ ไอตัวหนังสือที่อยากจำละดันลืม.... เซ็งจิต)

ความจำตรู =.=".....

------------------------------------------------------------

4.อาการหลังเขา

ส่วนใหญ่แล้ว เรามักจะเริ่มหลายๆอย่างช้ากว่าคนอื่น อย่างเริ่มวาดคน(ได้แล้วเรอะ)ก็เริ่มวาด(นอกเหนือที่ครูสั่ง) เท่าที่จำได้คง.....ป.3มั๊งนะ ตอนแรกก็จะวาดแต่ผู้หญิงเลย 55 วาดก็หน้าเป็นแจกันเชียว ส่วนผู้ชายมักจะวาดแล้วเละ เลยไม่ค่อยวาด
เล่นเนตเล่นเอ็มคร้งแรกก็ม.4 เล่นแรคก็ม.4 (เริ่มช้า แต่เริ่มทีนี่หลายอย่างแฮะ) แล้วก็เป็นเด็กติดแรคไปหลายปี 555

อาการหลังเขาถัดมา เช่น ดาราต่างๆ ซึ่งเรามักไม่รู้จัก (เว้นคนที่ฮิตๆดังมากๆ อย่างสมัยก่อนก็ป๋าเบิร์ด เป็นต้น)
เคยมีครั้งนึง ยืนห่างกับดาราประมาณ 3 เมตร ก็ยังไม่รู้จัก...555 จนมีคนบอกนั่นแหละ ถึง อ่อหรอ เหอๆๆ (ส่วนนึงอาจเป็นเพราะความจำหน้าคนอันวิกฤตดังที่กล่าวมาแล้วข้างต้น)

-------------------------------------------------

5.หลับในห้องเรียน

เวลาประจำก็ประมาณบ่ายครึ่ง บวกลบก็ราวๆนี้ แต่ส่วนใหญ่มักจะมีช่วงวลาอื่นๆร่วมด้วยตามสถานการณ์

สมัยเรียนโรงเรียนนี่ หลับได้สุดๆ ฉุดไม่อยู่ 555

ก็ใช่ว่าเราจะชอบนะ แอบรำคาญตัวเองเหมือนกัน เรียนๆอยู่ก็ เฮ้ย ตรูกะลังจาหลับแล้ว โอ๊ยอ๊ากกกกกกกกกก (เสียงร้องในใจ) แล้วก็หลับ 555

แต่เด้วยความที่ร่างกายอยากหลับกับจิตใจที่ไม่อยากหลับมาต่อต้านกัน ก็กลายเป็น

สัปหงก......(ทรมานจริงๆนะ อยากจะตั้งใจเรียนแต่ง่วงโคตร)

เคยหาวิธีแก้อาการง่วงติงต๊องแล้วมาเกือบทุกวิธี แต่ไม่เคยสำเร็จ

1. ให้เพื่อนปลุก
2. เบสิก ล้างหน้า.....ล้างเสร็จกลับมานั่ง.....ก็หลับ
3. หยิก เพื่อดูว่าฝันรึยัง เฮ่ย ม่ายช่าย
4. อมลูกอมทั่วไป
5. สูดหายใจลึกๆ.....
6. ลูกอมกาแฟ (ไม่ช่วยเลยอย่างแรง...ฮ่วย)
7. รวบรวมสมาธิ
8.บลาๆ

ให้เพื่อนปลุก แรกๆก็ปลุก(เท่าที่เห็น) หลังๆคงระอา ไรวะ เพิ่งปลุกนาทีที่แล้ว...เซ็ง 555 (จริงๆแล้วไม่ใช่ทุกนาทีแต่เป็นทุก 5 วินาที....แย่กว่าอีก)
เพื่อนที่นั่งข้างๆนานๆจะรู้ ถ้าเขียนๆอยู่แล้วนิ่งไปละก็ ไม่ใช่ว่าครุ่นคิดกะบทเรียน ข้อนี้ทำไงหว่าหรอก แต่มันโบยบินออกจากร่างไปแล้ว
ถ้าเป็นเรื่องเรียนทั่วไป หรือพวกคำนวณก็ไม่หลับเท่าไหร่ แต่ถ้าอาจารย์เริ่มบรรยาย หรืออาจารย์มีโทนเสียงเดียว ก็....ขอโทษนะคะ เหอๆ ขอออกจากร่างซักแป๊ป และเสียงกริ่งก็เปรียบเสมือนนาฬิกาปลุก อ๊ะ เลิกแล้ว เข้าร่างๆ (เฮ่ยยย)

อันที่ได้ผลมีสองข้อคือ กินขนมเคี้ยวๆ (แต่จะตื่นเฉพาะช่วงกิน) อีกอย่างคือ หลับมันไปเลย 555 (แค่แปปเดียวนะ ไม่ใช่นาน) แต่หลับนี่เฉพาะเวลาเรียนพิเศษหรือเวลาอ่านหนังสือเท่านั้น เพราะถ้าในห้องไม่กล้าหลับฟุบหน้าอาจารย์ค่ะ

ปล. เริ่มเป็นม.ปลายนะ เค้าไม่ได้เป็นมาแต่เด็กนา

------------------

เพื่อนบางคนอาจจะงง ชั้นก็รุแล้วนี่นา แหม อย่างน้อยก็รู้ละเอียดขึ้นไง มีเบื้องลึก 55

อืมโดนแท๊กกานเกือบหมดแล้วอ่า (เอ็งดันดองนี่หว่า)

แท็กต่อๆน้า

1. saruno ลิงอิงลิช ไปอยู่ถึงถิ่นแดนไกล เอ้า คายความลับออกมาซร้า

2. kitt แกแท็กมา เราแท็กกลับ เพราะแกยังไม่ได้แท็กเลย โย้ว จะได้อัพๆด้วย

3.Usachan กระต่ายในโพรงอิ๊ อยู่แดนไกลอีกแล้ว พิมพ์อังกฤษก็ได้นะฮร้า จาพยายามอ่าน 55 โอ้ว อยากกินเค้กญี่ปุ่นนนนน (เกี่ยวมั๊ย)

4. Usakun ความลับดำมือของแก จงเปิดเผยออกมาเถิด!!! ว่าแก......อ๊อก (โดนบีบคอ)

5. ยกให้คนเม้นที่ยังไม่โดนแท็ก เอาไปเร้ยยยยย โพละ!!

----------------------

อ่ากกก ดองบลอคต่อปาย เหอๆๆ

~~ใกล้มีละครวิดวะและ~~

edit @ 2007/01/12 17:44:44